17 Aralık 2014 Çarşamba

Nazar Boncuğu

Hayatımın güzel günlerinden biri ama aslında yine yalnız hissettiğim günlerden biri.Bugün bozulan telefonumun yerine yeni bi telefon aldık nişanlımın önerisiyle.Bazen gerçekten benim için ne kadar önemli olduğunu anlamıyor.Bazen maddi şeylerle mutlu olmuşumdur evet ama bu genelde böyle değil.İnsan sevincini paylaşamayınca ne yapsın aldığı şeyi.Ona ne kadar güvendiğimi ve onu ne kadar sevdiğimi anlamıyor gerçekten.Ben de her şeyi doğru yapan robot değilim.Her günün sonunda ondan ilgi bekliyorum bence en doğal hakkım.Çoğu zaman istemediği şeylerle uğraşmak zorunda olduğu için çok vakit ayıramıyor.Ama ben bundan sıkıldım artık.Bazen kendimi başka birinin yerine koyuyorum buna gerçekten izin vermezdi.Ben aramaya çekinmek istemiyorum nişanlımı.Sanki kötü bir şey yapıyormuşum gibi geliyor.Niye kızdığımı anlatmak istemiyorum.Ben zaten kızmayı beceremem.Her boka ağlarım.Şu an tiroit hastasıyım.Çoğu insanda var belki ama üzülüp daha ilerlemesini istemiyorum.24 saat birinden gelecek mesajı beklemek gerçekten kolay değil.Bir süre sonra hayatında o yokmuş gibi yaşıyorsun ama her zaman kalbinde duruyor. Beklemek  çok yorucu.Anlayışlı olmalıyım biliyorum ama bu hissettiklerimi değiştirmez.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder