Karışık

Şu sıralar sanki bi boşluktayım.Aslında mutsuz değilim ama mutlu da değilim bu ikilem arasında kalmak değişik bir şey.Gerçekten önemsendiğimi ve birilerinin benim için güzel şeyler yapmaya çalıştıklarının farkındayım.Ama en kötüyü ben kendime yapıyorum galiba kendimi hayattan soyutluyorum. Kimseyle görüşmek istemiyorum ama bir çevrem de olsun istiyorum.Kimseyle görüşmek istemememin sebebi her ortamda aynı sorulara cevap vermek zorunda olmam kpss meselesi.Aslına bakarsanız ben daha kendimi çözememişken başkalarına ne istediğimi nasıl yaşamak istediğimi anlatmak kolay olmuyor.Nişanlıyım.Nişanlanmadan önce 3 yıllık sevgililik sürecimiz oldu.İyi ki onu tanımışım diyorum.Beni çekebilecek tek kişi sanırım :) Allah kısmet ederse evlenmemize 8 ay kaldı.Garip bir süreç nişan aşaması gerçekten çok stresli geçti ama şimdilik öyle bir durum yok.Ama eskisi kadar da heyecanlı değilim.Sadece yaşamım ortamım tamamen değişeceği için biraz korkum var o kadar.Neredeyse 4 yıldır tanıyorum onu ama birbirimize ayırabildiğimiz vakit çok çok az oluyor bu gerçekten yorucu bir şey.Seven insan karşındakini olduğu gibi sevmeli evet anlayışlı olmalı evet en önemlisi ne olursa olsun beklemeyi bilmeli.Hiçbir şey kolay elde edilmiyor biliyorum.Ama zor oluyor.Kendini bile onunla tanıdıysan yanından ayrılmasını hiç istemezsin,Böyle birini tanımışken her şeyi onunla yapmak istersin.