Nazar Boncuğu

Hayatımın güzel günlerinden biri ama aslında yine yalnız hissettiğim günlerden biri.Bugün bozulan telefonumun yerine yeni bi telefon aldık nişanlımın önerisiyle.Bazen gerçekten benim için ne kadar önemli olduğunu anlamıyor.Bazen maddi şeylerle mutlu olmuşumdur evet ama bu genelde böyle değil.İnsan sevincini paylaşamayınca ne yapsın aldığı şeyi.Ona ne kadar güvendiğimi ve onu ne kadar sevdiğimi anlamıyor gerçekten.Ben de her şeyi doğru yapan robot değilim.Her günün sonunda ondan ilgi bekliyorum bence en doğal hakkım.Çoğu zaman istemediği şeylerle uğraşmak zorunda olduğu için çok vakit ayıramıyor.Ama ben bundan sıkıldım artık.Bazen kendimi başka birinin yerine koyuyorum buna gerçekten izin vermezdi.Ben aramaya çekinmek istemiyorum nişanlımı.Sanki kötü bir şey yapıyormuşum gibi geliyor.Niye kızdığımı anlatmak istemiyorum.Ben zaten kızmayı beceremem.Her boka ağlarım.Şu an tiroit hastasıyım.Çoğu insanda var belki ama üzülüp daha ilerlemesini istemiyorum.24 saat birinden gelecek mesajı beklemek gerçekten kolay değil.Bir süre sonra hayatında o yokmuş gibi yaşıyorsun ama her zaman kalbinde duruyor. Beklemek  çok yorucu.Anlayışlı olmalıyım biliyorum ama bu hissettiklerimi değiştirmez.

Yeni gün yeni heyecan

Çok sevdiğim ve her anımda desteğini hissettiğim bir arkadaşımın dostumun çalıştığı ile gideceğim.İnsan sevdiği kişileri yanında görmek ister ama zaman ve mesafe bazen bizi birbirimizden ayırabilir :) Ama farklı yerlerde de yaşasak  beraber vakit geçirecek ortam oluşturmayı başardık biz :) İnşallah bu haftasonu da o güzel günlerden anlardan olacak.Otobüsle yolculuk etmeyi çooook çooooook uzun olmadığı sürece seviyorum ama yine de insan biraz tedirgin oluyor her yeni şeye başlarken ne kadar heyecanlı ve tedirgin oluyorsak o kadar.Bir yandan da matrax'ı dinliyorum :)Zuzum inşallah sabah erken kalkmayı başarabilirim:)

Karışık

Şu sıralar sanki bi boşluktayım.Aslında mutsuz değilim ama mutlu da değilim bu ikilem arasında kalmak değişik bir şey.Gerçekten önemsendiğimi ve birilerinin benim için güzel şeyler yapmaya çalıştıklarının farkındayım.Ama en kötüyü ben kendime yapıyorum galiba kendimi hayattan soyutluyorum. Kimseyle görüşmek istemiyorum ama bir çevrem de olsun istiyorum.Kimseyle görüşmek istemememin sebebi her ortamda aynı sorulara cevap vermek zorunda olmam kpss meselesi.Aslına bakarsanız ben daha kendimi çözememişken başkalarına ne istediğimi nasıl yaşamak istediğimi anlatmak kolay olmuyor.Nişanlıyım.Nişanlanmadan önce 3 yıllık sevgililik sürecimiz oldu.İyi ki onu tanımışım diyorum.Beni çekebilecek tek kişi sanırım :) Allah kısmet ederse evlenmemize 8 ay kaldı.Garip bir süreç nişan aşaması gerçekten çok stresli geçti ama şimdilik öyle bir durum yok.Ama eskisi kadar da heyecanlı değilim.Sadece yaşamım ortamım tamamen değişeceği için biraz korkum var o kadar.Neredeyse 4 yıldır tanıyorum onu ama birbirimize ayırabildiğimiz vakit çok çok az oluyor bu gerçekten yorucu bir şey.Seven insan karşındakini olduğu gibi sevmeli evet anlayışlı olmalı evet en önemlisi ne olursa olsun beklemeyi bilmeli.Hiçbir şey kolay elde edilmiyor biliyorum.Ama zor oluyor.Kendini bile onunla tanıdıysan yanından ayrılmasını hiç istemezsin,Böyle birini tanımışken her şeyi onunla yapmak istersin.